Een Base64-waarde kan +, / en = bevatten. Een parser voor querystrings kan een onbewerkte + als spatie lezen. Willekeurig tekens vervangen kan de oorspronkelijke fout verbergen.
Gebruik een onschuldig voorbeeld, nooit een echt wachtwoord, token of persoonlijk dossier. De UTF-8-tekst a?b wordt gecodeerd als YT9i. Dit eerste voorbeeld controleert de heen-en-terugconversie, maar bevat niet de lastige tekens. Een afzonderlijke letterlijke testwaarde, a+b/c=, is handig om escaping van URL-componenten te controleren; deze wordt niet als geldige Base64 gepresenteerd.
Codeer in URL Encoder & Decoder alleen de WAARDE van de parameter. De letterlijke waarde a+b/c= wordt a%2Bb%2Fc%3D. Plaats de gecodeerde waarde na een gekozen sleutel, bijvoorbeeld ?value=a%2Bb%2Fc%3D. Voer niet het volledige adres https://... in een componentencoder in met de verwachting dat de URL-scheidingstekens ongewijzigd blijven.
Decodeer aan de ontvangende kant de URL-component één keer. Het resultaat hoort nog steeds a+b/c= te zijn. Als de ontvanger application/x-www-form-urlencoded-gegevens verwerkt, wijken de regels voor een onbewerkte + af van decodeURIComponent. De componentdecoder van FrAIFlow behoudt een letterlijke + en past formulierdecodeerregels niet automatisch toe. Dat verschil hoort bij de diagnose en bewijst niet dat een tool defect is.
Decodeer Base64 pas nadat een werkelijk geldige Base64-waarde is hersteld. Stop bij een fout over ongeldige opvulling of UTF-8 en controleer de oorspronkelijke weergave en het gekozen formaat. Herhaaldelijk decoderen totdat een tekenreeks leesbaar lijkt, is geen veilige reparatie. Een onverwachte %252B kan op een extra coderingslaag wijzen, maar bewijst op zichzelf niet welk systeem die heeft toegevoegd.
Codering is geen versleuteling. URL’s kunnen in de geschiedenis en serverlogboeken worden opgeslagen. Een geheim buiten de querystring houden is daarom veiliger dan het voor transport te coderen.
Gebruik de gerelateerde tools
Invoer en resultaten blijven in deze browser. Geen account of uploads.